Językoznawcy o pochodzeniu Słowian, cz. 2: Etnonimy.

        Już w dziełach starożytnych pisarzy niektórzy naukowcy dopatrują się występowania Słowian pod inną niż używana od VI w. n.e..

Językoznawcy o pochodzeniu Słowian, cz. 1: Hydronimia i dendronimia.

          Oprócz historyków, archeologów, antropologów i genetyków w rozwiązanie tajemnicy pochodzenia Słowian, bardzo duży wkład wnieśli językoznawcy. Ich prace dotyczą podobieństwa pomiędzy językami słowiańskimi a także różnic między nimi a językami ich sąsiadów takich jak Germanie czy Bałtowie. Badaniu poddane zostały nazwy geograficzne (na przykład rzeki), a także samo pochodzeniu słowiańskich etnonimów (nazwy grup etnicznych). Istotne wydaje się także prześledzenie nazw, jakimi określano rośliny i zwierzęta. Wśród językoznawców nie ma jednomyślności, co do lokalizacji kolebki Słowian a nawet, co do tego czy badania językoznawcze mogą pomóc w jej zlokalizowaniu.

Genetyka o Słowianach

  Rozwiązanie zagadki pochodzenia Słowian najczęściej poszukiwane jest w starych księgach lub głęboko w ziemi. A może rozwiązanie jest bliżej niż nam się zdaje - w nas.

              Występowanie haplogrupy R1a.

Wkład badań antropologicznych w poznanie etnogenezy Słowian.

        Spór o pochodzenie Słowian trwa i nic nie zapowiada, aby zwolennicy teorii autochtonicznej i allochtonicznej mieli dojść do porozumienia, co do umiejscowienia ich pierwotnych siedzib. Mamy odczynienia z patową sytuacją, w rozwiązaniu, której mogą pomóc nauki związane mocno z biologią, mianowicie antropologia i szybko rozwijająca się genetyka. Dyscypliny te pozwalają nam śledzić pochodzenie pojedynczych osobników i całych populacji. Trzeba jednak cały czas pamiętać, że jednym jest podobieństwo biologiczne a zupełnie, czym innym niedająca się w tych badaniach uchwycić wspólnota kulturowa. Badania antropologiczne były w XX wieku wykorzystywane przez Niemców, do naukowego potwierdzenia poglądów jakoby jedni ludzie mieli być „lepszymi” od innych. Trzeba o tym pamiętać, lecz ten fakt nie może przesłaniać nam korzyści płynących z prowadzenia tego rodzaju badań. Pamiętać należy, że występujące miedzy nami różnice biologiczne, nie mogą nam służyć do oceny pojedynczych ludzi czy całych grup społecznych pod względem ich inteligencji.

Pierwsze państwa słowiańskie

Nim Słowianie stworzyli pierwsze organizmy państwowe, znaleźli się pod wpływem koczowniczego ludu Awarów. Pochodził on z terenów Azji Środkowej, nasza wiedza o tych koczownikach, nim pojawili się w Europie jest bardzo mała. Wiemy natomiast że w 568 roku zajęli obszar Panonii, uprzednio zamieszkiwany przez Longobardów. Nim do tego doszło wojowniczy Awarowie podbili koczownicze plemiona zamieszkujące stepy nadazowskie i nadczarnomorskie.

 Państwo Awarów ok. 600 roku.

---

Wenedowie (cz. 2)

Wenedów, jako lud z pewnością słowiański wymienia w VI wieku Jordanes. Był on gockim historykiem, którego Historia Getica będąca w zasadzie streszczeniem dzieła Kasjodora, zawiera wiele cennych dla nas informacji o Wenedach, Antach i Sklawinach.

Gdzie znajdowały się pierwotne siedziby Słowain? (cz. 2)

   Koncepcja allochtoniczna zakłada umiejscowienie pierwotnych siedzib Słowian na terenie dorzecza Dniepru i Prypeci, skąd mieli rozprzestrzenić się w V i VI wieku na tereny Europy środkowej i południowej. Natomiast tereny dzisiejszej Polski miały być zasiedlone przez ludność germańską (kultury przeworska i wielbarska).

         Charakterystycznymi dla Słowian miły by być kultury:

·        pieńkowka (Ukraina),

·        Kołoczyn (Białoruś),

      ·        praska (Polska, Czechy, Morawy Słowacja).

 

 Kultury archeologiczne V wieku n.e.
     kultura praska

     kultura pieńkowska